Hayatımızın büyük kısmı işte geçiyor. Evde geçirilen zamandan, aileyle paylaşılan saatlerden bile daha fazla… Hal böyle olunca, günün telaşına birlikte karıştığımız insanlar sadece “mesai arkadaşı” değil, bir anlamda hayat yolculuğumuzun sessiz eşlikçileri oluyor. Aynı kahve molasını paylaşmak, aynı toplantıda aynı cümleye göz devirmek bile tuhaf bir yakınlık kazandırır insanda.

Biz iş arkadaşlığını çoğu zaman hafife alırız. “İş işte” der, kapıdan çıkınca biter sanırız. Oysa iş arkadaşlığı, sadece aynı görevi paylaşmak değildir; aynı baskıya maruz kalmak, aynı hedefe koşmak, bazen de aynı haksızlıklara birlikte direnmek demektir. Aynı patrona içten içe söylenirken bir kahkahayı paylaştığınız kişi, farkında olmadan gününüzün en hafif anını yaşatabilir.

İtiraf etmek gerekir ki, mesai arkadaşlığı, çoğu zaman insanın gerçek karakterinin en çıplak hâliyle görüldüğü ilişkidir. Çünkü iş stresi maske tanımaz. Kim gerçekten sabırlıdır, kim çabuk kırılır,........

© Milat