İnsan, ancak toplumun bir ferdi olarak hayatiyetini sürdürebilen bir varlık olarak yaratılmıştır. Hayatını devam ettirebilmesi için birçok ihtiyacının karşılanması gerekir. Toplumdaki insanların değişik iş ve uğraş sahibi olmaları, ürettikleri ürün ve hizmetleri topluma arz etmeleri nedeniyle diğer insanların ihtiyaçlarını karşılamış olurlar. Toplum olarak yaşamanın önemli bir sebebi de insanların birlikte hareket etmeleri sebebiyle bir güç oluşturmaları, bunun da düşmanlarından korunmaya yardımcı olmasıdır. İstiklal şairimiz Mehmet Akif Ersoy; “Toplu vurdukça yürekler, onu top sindiremez “ demektedir.

MESNEVİDEN BİR HİKÂYE

Mevlana hazretleri Mesnevi isimli eserinde bizleri ikaz ve irşat eden (aydınlatan) birçok kıssa ve örnekler göstermiştir. Bunlardan birinde de şöyle bir hikâye anlatılmaktadır.

“Bir kış günü, sabah güneş doğmadan yuvalarından çıkan ve rızıklarını (yiyeceklerini) arayan sürüler halindeki kuşlar, havada çeşitli daireler yapmalarına rağmen karların yerleri kapatmış olmasından dolayı yiyecek bir şey bulamazlar.

Durumu baştan bilen bir avcı, bu kuşları yakalayabilmek için karların üzerine biraz yem serper ve hemen yanına da ağını (tuzağını) hazırlayarak, oradan uzaklaşır.

Bir müddet sonra karların üzerindeki yemleri fark eden kuşlar, midelerini doyurmak üzere yemlerin bulunduğu yere inerler ve yemleri gagalamaya başlarlar. Fakat bu esnada ayakları, bacakları avcını gerdiği ağa tutulmaya başlar. Kuşlar, ağdan kurtulma çabası ile başlarlar kanat çırpmaya… Kanat çırpındıkça da kendilerini tutan ağ onları daha fazla sarar. Bu çırpınış, onlara yorgunluktan başka bir şey vermez. İçlerinden bilgin bir kuş, bu beyhude (nafile) çırpışlarını görerek arkadaşlarına seslenir.

— Arkadaşlar (!) durun, kendinizi boşuna yormayın. Bizi bir avcı bu........

© Merhaba Haber