Sosyal medyanın bunca güçlü, teveccüh edilir olmasının ardında; pırıltılı varlık gösterisi beğeni şakşakçılığı yanında, bütün kesrete, şartların çeşitliğine fırsatların çokluğuna rağmen; ilişkilerin zayıflığı, kutsal söze seslere kulak verilmemesi, geleneksel bağların kopuşu gibi sebepler bulunsa gerek.

İnsanı kuşatan tüketen, karamsarlığı gerilimi besleyen; herhalde kabiliyetleri, yaşama sevgisini körelten bir olgu yalnızlık.

Dünya gürültüsüyle karmaşasıyla boğuyor. Hangi sese kulak vereceğimizi şaşırıyoruz. Kimse kimseyi dinlemiyor artık. Bir güven krizi, inanç bunalımı var.

Mevcut iklim, bilgi kirliliği, haber bombardımanı, dijital ortam, medyatik oyuncaklar, zaman getirileri bu tahribatı körüklüyor.

Bir vesileyle gittiğimiz hastanede bir annenin konuşmalarına şahit kaldım.

Dışarıya pek çıkmayan, evde bilgisayarı tercih eden çocuğundan bahsediyordu. “Sokak daha tehlikeli, hiç değilse evde emniyette, varsın orda oynasın” diyordu.

En azından meşhur okul katliamlarındaki, zehirli internet rolünden, hissesinden sonra; ne diyecekti hadiseleri nasıl değerlendirecekti anne bilmiyorum.

Mavi Balinalardan, tahripkâr mülevves........

© Merhaba Haber