Hai uns días, ao lado da porta da miña parroquia, había unha muller tombada no chan. Polo seu aspecto parecía unha indixente, pero non pedía esmola, estaba alí inmóbil, encolleita, coa cara apoiada nas lastras da rúa. A actitude das persoas que saían da igrexa lembroume o poema de Rosalía de Castro Tembra un neno no pórtico húmido. Con indignación a autora........

© La Voz de Galicia