O 29 de novembro, o electorado de esquerda de Ourense volve afrontar unha elección incómoda. Votar para evitar un mal peor non equivale a apoiar un proxecto que mereza confianza. Vivenda, poder adquisitivo, atención sanitaria, coidados e oportunidades para imaxinar un futuro na provincia deberían ordenar a oferta política, pero custa recoñecer unha alternativa que relacione esas necesidades e explique como atendelas. Hanna Pitkin, clásica da teoría da representación, situou o criterio na actuación polos intereses da cidadanía e na capacidade de responder a eles. Ocupar institucións non abonda. O voto útil pode concentrar apoios sen espertar entusiasmo. Ourense merece unha esquerda coherente, capaz e mobilizadora, que dea motivos para votar por convicción, non por inercia.

A actuación do PSdeG nos orzamentos de Jácome resulta indefendible. Abandonar o pleno do 1 de outubro e facilitar a aprobación das contas que condenara e impugnara constitúe unha abdicación política. A protesta escenificada polas concelleiras socialistas acabou servindo ao alcalde. A inflación de publicacións nas propias canles non acredita influencia social nin capacidade para cambiar a axenda. As........

© La Región