Örnek bir duruş sergilediniz. Cesaretiniz ve dayanışmanız hepimize ilham verdi. Verdiğiniz mesaj yalnızca bu ülkede cinsel taciz, şiddet ve istismara uğrayan çocuklara değil; topluma, kurumlara ve sessiz kalan herkese yönelikti.

Geçtiğimiz günlerde Haspolat”ta bir okulda öğrenim gören bir grup öğrencinin bir öğretmen tarafından cinsel tacize uğradıkları haberi ile sarsıldık! Bakalım daha ne kadar bu ve benzeri olay yaşanıyor da bizim haberimiz olmuyor.

Bu tip olaylar eskiden de yaşanmıyor muydu?

Yoksa oluyordu da şimdi daha çabuk mu haberimiz oluyor?

Medya ve yeni iletişim ağlarının yaygınlığı, bu tür olayların artık daha görünür olmasını sağlıyor..

Genelde ülkemizde şöyle bir düşünce yaygın olabilir; “Burası Kıbrıs kurumsal denetimin zaten yok, buradan istediğim her şeyi canım çektiği gibi yaparım”. Toplumda zaman zaman, kurumsal denetim ve yaptırım mekanizmalarının yetersiz olduğu düşüncesinden beslenen bir “cezasızlık algısı” oluşabilmektedir. “Nasıl olsa denetlenmiyorum” anlayışıyla hareket eden bu zihniyet, yalnızca eğitim alanında değil; birçok kurumun içinde görülebiliyor. Ama en tehlikesi bu durumu zamanla toplumsal yaşam içinde sıradanlaştırılması oluyor. Okul, çocuklarımızı gönül rahatlığıyla emanet ettiğimiz, güvenli olduğuna inandığımız bir yer olmalı. Maalesef öğretmen tarafından gerçekleştirilen taciz ve şiddet olaylarıyla karşılaşmak yalnızca ebeveyni ile okul arasındaki güven ilişkisini zedelemekle kalmıyor; toplumda da aşılması güç güven sorunlarının oluşmasına neden oluyor.

Eğitimde ergenlerin ve hatta çocukların uygunsuz olabilecek davranışları ilk anda “taciz” olarak tanımlayamadığını söylemek mümkün.

Çünkü çocuk bu tip uygunsuz davranışları tanımlayabilecek, anlamlandırabilecek soyut işlemler döneminde olmayabilir. O zaman bu noktada eğitim devreye girmelidir. Küçük yaşlardan........

© Kıbrıs Postası