YANLIŞ ADAM YANLIŞ MASA!

Büyük bir çoğunluğunuz bilir ya da duymuşluğunuz vardır bu atasözünü: “Ele verir talkını, kendi yutar salkımı” veya “halka verir talkını, kendi yutar salkımı” / Talkın: Öğüt anlamına gelmektedir. Bu söz “başkalarına verdiği öğütlere uymayan, tutarsız, ikiyüzlü insanları anlatır.” Bunun en tipik örneği, yüzyıllardır tekrarlana gelen “hocanın dediğini yap, gittiği yoldan gitme” sözüdür. “Hoca doğruyu söyler, ama kendisi yapmaz.” / Dediğini yapan hocayı bulmak meğer ne kadar zormuş! / Herkes ormanları sever, fakat yine de yakar.

“Iğdır’dan kalkan bir sincap, ayağı toprağa değmeden Ege’den su içmeye gidermiş.” Anadolu çok zengin ormanlarla kaplı bir toprakmış eskiden. İnsan ayağı değen her yerden çekilmiş ağaçlar, ormanlar. Bu topraklar yoksullaşmış, yoksullaştırılmış. / Eski köyler dağların yamacına ya da yamacın ovayla birleştiği kıyılarına kurulurdu. Toprak işlenir, verimli kullanılırdı. Şimdi kentler bile ovalara genişletilerek verimli topraklar üretimden düşürüldü.

Ağacın-ormanın devlet katında sahip çıkıldığı, yangınlara karşı korunduğu, fırsat ve olanak bulunduğunda da fidanların dikilip orman yetiştirildiği bir işlevi olduğu bilinir ve inanılırdı. Her yıl düzenlenen “orman bayramıyla” çocuklarla fidan dikerek törenler yapan, ağaç ve orman sevgisini anlatan bir Orman Bakanlığı ve Orman Genel Müdürlüğü vardı. Ağacın insan için, toplum için, doğa için, tüm canlılar için ne denli yaşamsal değer taşıdığını özlü sözlerle, televizyon kanallarında özel sıpot yayınlarla anlatmaya ve duyurmaya çalışırdı.

Sonra “bu güzel eylemlerin muhatabı kim, ya da kimler” diye sorardım. / Niye mi?

Biliyorum: Radyolarda, televizyonlarda, gazetelerde, okullarda, çok güzel insanlar, çok güzel sözlerle ağacı, ormanı, gerekliliğini, yararlarını, iklimi, yağmuru, oksijeni, toprağı, kullandığımız eşyaları, hatta “kalkınmış ülke” olmanın ölçütlerinden birinin orman zenginliği olduğunu açıklarlardı ve bunların hepsi de doğrudur. Şu andaki yönetimde bulunanlar da aynı bilgi,........

© Karadeniz'de sonnokta