YAŞADIĞI muhite göre varlıklı bir aileye doğmuştu. Kendilerine mahsus bir aile kültürleri vardı. Babaları hürmet görür annesi ise bunu daima canlı tutardı. Çocukların atalarına karşı saygılı olmasını sağlayan mühim unsurlardan biri de buydu.

Anne esasen babanın bazı kaçak notlarını, kimi karadeliklerini biliyordu. Duygu yoğun bir insan olduğundan eşinin bu kapanlara yakalandığında oradan çıkmasını zorlayacak tavırlara girmezdi. Hatta çoğu defa bilmiyor gibi yapardı. Bu davranışı kocasının yaptığı destekleri kabul etmesini kolaylaştırırdı.

Saf değildi ama safiyane davranırdı.

KEMAL’İN bir ablası ve ağabeyi vardı. Küçük olmanın tüm avantajlarını kullanırdı. Diğerlerine göre hafif bile olsa daha şımarık olmasının ana sebebi buydu.

Aile iş konusunda gereğinden fazla ciddiydi. Evde her türlü şamataya, şakaya, yârenliğe müsaade edilse de çalışma saatleri bundan muaftı. Dolayısıyla iş yerlerinde hısımlık hallerinden çok pozisyonlarının gereğine göre hareket eder, bu tutumlarından taviz vermezlerdi. Çalışanlar tarafından gözlenen bu anlayış onlara da sirayet eder ve ciddiyetiyle çalışır rızıklarını helalinden kazanırlardı.

AKLI başında biriydi Kemal. Sorumluluklarına müdrikti. İş disiplininden asla taviz vermezdi. Patronun çocuğu olmasına rağmen gevşeklik yapmazdı. Herkesten erken gelir yine herkesten geç çıkardı. Hem iş akışlarına hem de çalışanlarla uyumlanmakta zorlanmazdı. Kıvrak zekasını harekete geçirerek anında muhatabına göre bir dil geliştirir ve samimiyet tesis ederdi. Ona göre bu tutum işlerin iyi gitmesine yüzde yetmiş oranında tesir ederdi.

Sağduyuluydu. Makine gibi değildi. Çalışanlarıyla insani münasebetlerini sağlam bir zemine taşır onların hayat düzenini önemser ve sıkıntılı zamanlarında daima yanlarında olur desteğini hiç esirgemezdi.

LİDERLİK kumaşı vardı........

© İstiklal