Bugün FETÖ gibi yapılanmaların veya dinî duyguları istismar ederek insanları kendilerine bağlayan, onları maddi, manevi ya da siyasi amaçları uğruna kullanan yapıların ortaya çıkışını yalnızca bugünün meselesi olarak görmemek gerekir. Bu mesele, çok daha derin bir eğitim, ilim, ahlak ve din anlayışı problemidir.

Yaklaşık iki asırdır İslam dünyasında yaşanan fikrî, siyasi ve toplumsal kırılmalar; son yüz yılda ise milletimizin dinî eğitimle olan bağının ciddi biçimde zayıflaması, büyük bir boşluk meydana getirmiştir. Bu boşluk ortadan kalkmadığında onu mutlaka birileri doldurmaktadır. Çünkü insanoğlunun yaratılışında inanma, anlam arama, kendisinden daha yüce bir hakikate bağlanma arzusu vardır.

İşte mesele tam da burada başlamaktadır.

Bir nesle dinini sağlam kaynaklardan, ilim ve hikmetle öğretmezseniz; o nesil din adına karşısına çıkan her kişiyi gerçek bir mürşit, her yapıyı hakikat, her sözü de din zannedebilir. Bunun en çarpıcı örneklerinden biri FETÖ’dür. Yıllarca dinî kavramları, eğitim faaliyetlerini, hizmet söylemini ve insanların iyi niyetlerini kullanarak kendisine bağlı bir insan kitlesi oluşturmuş; sonunda 15 Temmuz 2016’da Türkiye’nin karşı karşıya kaldığı darbe teşebbüsünün merkezindeki yapı olarak ortaya çıkmıştır.

Buradan çıkarmamız gereken çok önemli bir ders vardır:

Dinini bilmeyen insan, din üzerinden kandırılmaya daha açıktır.

Kur’an’ı tanımayan, Peygamber Efendimiz Sallallahu Aleyhi ve Sellem’in sünnetini bilmeyen, İslam tarihini okumayan, sahih bilgi ile hurafeyi birbirinden ayıramayan bir gencin önüne dinî kisveye bürünmüş güçlü bir otorite çıktığında, o genç neye göre doğru ile yanlışı ayıracaktır?

Bu nedenle problem yalnızca belirli cemaatler veya yapılar değildir. Asıl problem, insanlarımızı bu yapılara muhtaç hâle getiren bilgi ve eğitim boşluğudur.

İnsanın inanma ve anlam arayışını yok sayarak meydana gelen boşluğu yalnızca birtakım yapay ve geçici pansumanlarla dolduramayız. Deizm, ateizm veya farklı düşünce akımlarının neden özellikle gençler arasında karşılık bulduğunu da sadece........

© İstiklal