Sana kadınlar hakkında  fetva soranlara de ki, onlar hakkında fetvayı  size Allah veriyor. (Nisa / 127)

`Zor zanaattır vesselam, doğunun ortasında kadın olmak, diye söylene söylene oturdu, akşam yemeği için hazırlanan cam kare masanın hemen yanı başında duran boş sandalyeye, ayağının tozu ile. Sandalyeye oturur oturmaz, üzerine çöken yorgunluğun dayanılmaz ağırlığını bir kez daha hissetti, iliklerine kadar. Yaşı henüz çok genç olsa da, hayatının ilk ve en uzun, bir o kadar da yorucu ve yıpratıcı olan seyahatinden henüz dönmüştü zira. 

Esasen fiziksel bir yorgunluktan ziyade, ruhsal ve zihinsel bir yorgunluktu hissettiği. Netice itibariyle bedeni değil, kalbi ve kafasıydı, yorgun ve bitkin düşen. Coğrafyanın ve sosyolojinin zorluğuna, bir de kadın olmanın zorluğu eklenince, yorgunluk ve yılgınlık katsayısı da artıyordu kendiliğinden, doğal olarak. 

Bir kadın olarak, hemen yanı başındaki Ortadoğu coğrafyasında yaşayan hemcinslerinin, modern zamanlarla birlikte değişen gündelik yaşam pratikleri üzerine veri toplayan bir saha çalışması yapıyordu, grup arkadaşlarıyla birlikte. Son derece nitelikli bir düzeyde seyreden bu grup çalışması, esas itibariyle bölgede yaşayan kadınların gündelik yaşam pratiklerini gözlemlemeyi ve kendileriyle doğrudan etkileşimde bulunarak, onları anlamayı hedefleyen akademik bir alan araştırma idi, haddizatında.

Neden Ortadoğu ve neden kadın sorusunu, dış dünyaya karşı bilerek ve isteyerek cevapsız bıraksa da çoğu kez, iç dünyasında kendine sakladığı tutarlı bir cevabı vardı elbette, kalbini ve kafasını ikna eden. Anlaşılan, varsıl bir ailenin, iyi eğitim almış bir bireyi olarak, yoksul ve eğitim olanaklarından yoksun olan hemcinslerine karşı sorumlu hissediyordu kendini, ahlaken ve vicdanen, her ne kadar bu sorumluluğu, her zaman, her yerde ve herkese belli etmiyor olsa da.

Hakkalyakîn derecesinde biliyordu artık, bu coğrafyada her kadın, onun gibi fırsatlar ve avantajlar dünyasına doğmuyordu zira ne yazık ki. Ortadoğu’da kadın olmanın zorluğu da buradan geliyordu zaten. Kadın olmanın, anne........

© İnsaniyet