Kolumna Dragutina Matanovića o borbi protiv pravoslavlja.

Blokaderi i zapadni centri moći najsurovije napadaju temelje Srbije i srpskog naroda – državu i predsednika Vučića, Srpsku pravoslavnu crkvu i Vojsku Srbije.

Napadi na Srpsku pravoslavnu crkvu, kao i na njene predstavnike – patrijarha, vladike i sveštenstvo, dokaz su da blokaderi, plenumaši i antisrpska opozicija samo nastavljaju dugoročnu ideju uništenja srpskog pravoslavlja.

SPC je instutucija sa dubokim istorijskim korenom i snažnim duhovnim autoritetom. U najtežim trenucima tokom istorije bila je često i jedini oslonac srpskog naroda, čuvajući njegov identitet i tradiciju. Zato je vekovima cilj srpskih neprijatelja da se razbije autoritet Crkve i da se ona razjedini.

Antisrbi i slučajni Srbi igraju po prastarim zapadnim notama. Još od vremena raskola crkava, pravoslavlje se nalazi pod snažnim pritiskom Zapada, Vatikana i Rimokatoličke crkve. Naročito posle sabora u Firenci 6. jula 1439, kada je pokušano unijaćenje pojedinih delova Pravoslavne sa Rimokatoličkom crkvom. Posle pregovora koji su trajali više od godinu dana, na zakazani Sabor došli su svi pravoslavni patrijarsi izuzev jednog.

Bio je to srpski patrijarh Nikon kome je Đurađ Branković obećao da će ga obesiti ukoliko ode u Firencu. Kada su u Carigradu saznali da Srbi nisu potpisali uniju, nastali su neredi u Carigradu i vaseljenski patrijarh se povukao, a nijedna pravoslavna patrijaršija nije nikada ratifikovala potpise svojih patrijarha.

Vatikan ove događaje nije oprostio Srbima, vekovima usađujući rimokatolicima mržnju prema srpskom pravoslavnom narodu. I to je deo odgovara na pitanje pokojnog Irineja, velikog srpskog patrijarha, koji je u avgustu 2017. upitao „koji je to razlog da nas braća hrišćani toliko mrze, da su tu........

© Informer