İstanbul Şişli’de bir çöp konteyneri içinde başı kesilmiş cansız bedeni bulundu Özbek Durdona Khokimova’nın birkaç gün önce.

“Kobane’den Şişli’ye kadın kafası kesmek kimin geleneği acaba?” diye soran Ayşe Düzkan’ı okuyunca karar verdim bu mektubu yazmaya.

Kobane Kuzey doğu Suriye’de ve 6 Ocak’tan bu yana kadınlar çağrılar yapıyor katliamlara karşı.

Kadınları öldürüp İstanbul’da işlek bir sokakta çöpe atabilen erkeklerin, savaş koşullarında kadınlara neler yapabileceğini hayal bile etmeyin…

Şu anda Suriye’de olsam nerede yaşamak isterdim kadın olarak diye sordum kendime?

HTŞ’li Colani hükümetinin kontrolündeki bir kentte kadınlar nasıl yaşıyor acaba?

14 yıl süren, kafaların kesildiği, insanların diri diri yakıldığı, kadınların esir pazarlarında satıldığı bir iç savaştan sonra güven içinde nefes almak nasıl mümkün olacak Suriyeli kadınlar için ?

Kürt, Alevi, Süryani, Ezidi, Dürzi, Çerkes, Ermeni ve seküler Arap kadınlar nasıl kaygılar taşıyorlar?

Bu madalyonun öteki yüzüne de bakmanızı isterim.

Kuzey ve Doğu Suriye’de Kürt kadınlar nasıl bir toplumsal düzende yaşıyorlar?

Rojava’da kadınlar sadece elde silah savaşıyor ve başka hiçbir şey yapmıyor mu?

Bildiklerimi paylaşayım.

Rojava’da üniversiteler var. Kadınlar bu üniversitelerde okuyor.

Ücretsiz sağlık hizmeti veren hastaneler var.

Kadınlar tüm kamusal alanlarda eşit temsil ediliyor söz sahibi yani.

Halk meclisleri var. Bu meclislerin eşbaşkanı kadınlar.

Bunların hepsini de iç savaş sırasında IŞİD’le mücadele ederken kurdular.

IŞİD’i yendiler ve şimdi kendi öz topraklarında kurdukları bu sistemi korumak istiyorlar.

Hatta bütün halkları ve inançları tanıyan ve eşit gören; hepsinden önemlisi kadını eşit ve özgür gören bu toplumsal model, tüm Suriye’de hayat bulsun istiyorlar.

Bunları nerden çıkartıyorsun derseniz diye iki toplumsal sözleşmeyi, iki kadın tahayyülünü karşılaştırdim sizin için.

Yukardaki sorularımın cevabı için yardımcı olur........

© İlke TV