Türkiye’nin yapıp ettiklerini anlamak için, 28 Şubat 2026’da karşımıza çıkan savaşı ve ortaya çıkan sonuçlarını doğru analiz etmek gerekiyor.

Cumhurbaşkanı Tayyip Erdoğan, küresel aktörlerle çok boyutlu ve pozitif ilişkiler geliştiren bir lider. Bunun yansımalarını hemen her krizde ve çatışmada görebiliyoruz.

Rusya ile doğrudan görüşüyor, Azerbaycan ve Ermenistan’la aynı zaman ve zeminde süreç yönetiyor. İslam dünyasında önemli bir prestij sahibi. Suriye bu örneklerin her birinden daha büyük bir güç birliğine karşılık geliyor.

Mevcut savaşta Ankara’nın durduğu yer her bakımdan eşsiz ve uzun vadede sonuç üretme kapasitesi yüksek.

YETERİNCE ANLAŞILIYOR MU?

Örnekleri artırabilirim. Ancak giriş cümlesine dönersek bunların yeterince anlaşıldığını düşünmüyorum.

Cumhurbaşkanı Erdoğan, bu ilişkileri şekillendirirken aslında bir zemin inşa ediyor. Bunu sadece “Türkiye’nin arabuluculuk rolü” olarak görmek, eksik ve yanıltıcı. Arabuluculuk ve pek çok konuda aktif bir diplomasi yürütmek, bahsettiğim zeminin yapıtaşları.

Bu zeminin ne olduğunu anlatırken, İran savaşı sonrası ortaya çıkan tabloya yakından bakmak açıklayıcı olabilir. Tahran, özellikle Körfez ülkelerine sert biçimde askeri müdahalede bulundu. Bu ülkelerde daha şimdiden kendileri açısından bu tehdidin........

© Habertürk