Bir ülke düşünün… İnsanları sabah uyandığında ekmeğin, sütün, yağın, kiranın, faturanın hesabını yapıyor. Bir ülke düşünün… Gençleri diploma alıyor ama umut alamıyor. Kadınları sokakta korkuyla yürüyor, çocukları uyuşturucunun gölgesinde büyüyor. Çiftçisi ekiyor ama kazanamıyor, esnafı açıyor ama satamıyor, sanayicisi üretiyor ama ayakta kalamıyor. Ve bütün bunların ortasında, “her şey yolunda” masalı anlatılıyor.

Bugün Türk milleti yalnızca hayat pahalılığıyla boğuşmuyor. Bugün Türk milleti aynı zamanda hukuksuzluğun, adaletsizliğin, eğitimsizliğin, liyakatsizliğin ve geleceksizliğin ağır yükünü omuzlarında taşıyor. Mutfakta yangın var, okulda çürüme var, sokakta güvensizlik var, tarlada çöküş var, mahkemede güven kaybı var. Ama iktidarın dili hâlâ süslü cümleler, boş vaatler ve bitmeyen propaganda…

Vatandaşın iliğine kadar işleyen vergi yükü yetmiyormuş gibi bir de ceza düzeni kurulmuş durumda. Trafik cezası, harç, vergi, zam, katkı payı, kesinti… Millet çalışıyor, devlet topluyor. Millet üretiyor, sistem tüketiyor. Millet ayakta kalmaya uğraşıyor, iktidar saray diliyle nutuk çekiyor. Alın teriyle yaşayan milyonlar her gün biraz daha yoksullaşırken, iktidarın çevresinde oluşan ayrıcalıklı düzen büyümeye devam ediyor.

En acısı da şudur: Bu ülkenin gençleri artık hayal kurmuyor, kaçış planı yapıyor. Bir zamanlar bu toprakların umudu olan gençlik, şimdi başka ülkelerde yaşamanın yollarını arıyor. Çünkü burada emek karşılık bulmuyor, başarı ödüllendirilmiyor, adalet işlemiyor. Burada torpil kapı açıyor, liyakat kapı dışında bekliyor. Burada geleceği olan değil, bağlantısı olan öne çıkıyor.

Eğitim deseniz, içler acısı… Okul dediğiniz yer bilim yuvası olmaktan çıkarılmış, ideolojik hesapların laboratuvarına çevrilmiş........

© Habererk