Din başka şeydir, din adına zaman içerisinde oluşan kabuller ve alışkanlıklar başka şeydir.

Bir sözün yıllardır söyleniyor olması, onu dinin hükmü hâline getirmez. Toplumda yaygınlaşması da ona dinî bir dayanak kazandırmaz. Müslümanın ölçüsü, “Büyüklerimiz böyle söylerdi” değil, “Kur’an ve sünnet bize ne söylüyor?” olmalıdır.

Çünkü iyi niyetle başlayan bir alışkanlık, sorgulanmadan nesilden nesile aktarıldığında zamanla dinin kendisiymiş gibi algılanabilir.

Toplum olarak bazen sahih bir inancın etrafına öylesine yanlış kabuller örüyoruz ki, bir süre sonra hangisinin dinimizin ölçüsü, hangisinin halk arasında yerleşmiş bir anlayış olduğunu birbirinden ayıramaz hâle geliyoruz.

Nazar meselesi de bunlardan biridir.

Nazar vardır. Dinimiz bunu kabul eder.

Fakat her kırılan eşyanın, her bozulan işin, her hastalığın, her maddi kaybın arkasında nazar aramak başka bir şeydir.

Günlük hayatımızda hepimizin başına küçük büyük birtakım aksilikler gelir. Bir eşya kırılır, bir cihaz bozulur, arabamız arızalanır veya işlerimiz istediğimiz gibi gitmez. Fakat daha ne olduğunu anlamadan çevremizden o tanıdık cümleler yükselir:

“Sende nazar var, hemen sadaka çıkar!”

Ya da bir şey kırıldığında:

“İyi oldu, nazar çıktı!”

Peki gerçekten bir eşya kırılınca nazar mı çıkıyor?

İşte burada halk arasında yaygın olan bir sözle, dinimizin ortaya koyduğu ölçüyü birbirinden ayırmamız gerekiyor.

“Nazar çıktı” ifadesinin, bir eşyanın kırılmasıyla üzerimizdeki nazarın çıkıp gittiği anlamında Kur’an’da veya sahih sünnette bir dayanağı yoktur.

Kırılan bir bardağın, çatlayan bir camın veya bozulan bir eşyanın nazarı üzerine çektiğini ve böylece belanın insanın üzerinden kalktığını kesin bir dinî gerçekmiş gibi söyleyemeyiz.

Bir eşya kırılmıştır. “Geçmiş olsun, Allah beterinden korusun” deriz. Fakat “Bu eşya kırıldı, nazar da böylece çıktı” diyerek görünmeyen âlem hakkında kesin hüküm vermek başka bir şeydir.

Gerçekten hayatımızda meydana gelen her aksilik nazardan mı........

© Haber Vakti