Bazen bu sorunun cevabı milyonlarda değil, birkaç bin lirada saklı.2026 yılında lisans öğrencilerine verilen KYK burs ve öğrenim kredisi aylık 4 bin lira. Yüksek lisans öğrencileri için 8 bin, doktora öğrencileri için ise 12 bin lira.Şimdi 4 bin lirayı bir kenara yazalım.Sonra başka rakamlara bakalım.30 milyon liralık bir otomobil…Elbette insanın kazandığı para kendisinindir. İstediği otomobile binebilir, istediği evi alabilir, istediği hayatı yaşayabilir.Kimsenin malında gözümüz yok.Ama insanın kendisine şu soruyu sormasında da hiçbir sakınca yok:“Ben sahip olduklarımın ne kadarını başkasının hayatına dokundurabiliyorum?”Çünkü mesele zengin olmak değil.Mesele, zenginliğin insanın vicdanında neye dönüştüğü.30 milyon liralık bir otomobilin parasını 4 bin liralık burslarla düşündüğümüzde ortaya çok büyük bir rakam çıkıyor.Aynı şekilde 3 milyon liralık bir düğün harcamasını düşünelim.Kaç öğrencinin eğitim masrafına destek olunabilir?Kaç gencin bir yıllık ulaşım gideri karşılanabilir?Kaç öğrencinin kitabı, yurdu, bilgisayarı ya da günlük ihtiyacı için nefes olunabilir?Bu soruları sormak, düğün yapan insana düşman olmak değildir.Zengin olana düşman olmak hiç değildir.Tam tersine, sahip olduğumuz imkânların bize yüklediği sorumluluğu hatırlamaktır.Çünkü bazen bir insanın hayatını değiştirmek için milyonlar gerekmiyor.Bir öğrencinin aylık bursu kadar bir destek bile onun eğitimine devam etmesine yardımcı olabiliyor.Bir annenin yükünü azaltabiliyor.Bir babanın “Bu ay çocuğumun masrafını nasıl karşılayacağım?” kaygısını biraz olsun hafifletebiliyor.İşte burada insanın kendi hayatına bakması gerekiyor.Ne kadarımız çevremizdeki öğrencilerin eğitim mücadelesini gerçekten biliyoruz?Kaçımız bir öğrencinin burs ihtiyacını, sadece sosyal medyada gördüğümüz bir kampanya olarak değil, bir insanın geleceği olarak görüyoruz?

Bir de bu mesele konuşulduğunda çok tanıdık cümleler duyuyoruz:“Ben zaten........

© Haber Ege