Με μια αναλυτική μελέτη στον υπέροχο Μουντιαλικό οδηγό του Gazzetta, προκύπτει το συμπέρασμα πως κάτι λιγότερο από τους μισούς προπονητές των 48 εθνικών ομάδων, έχουν καταγωγή από χώρα διαφορετική από αυτή που θα εκπροσωπήσουν στα γήπεδα του Καναδά, του Μεξικού και των ΗΠΑ. Στα χρόνια που το ποδόσφαιρο είναι ένα παγκόσμιο… προϊόν χωρίς σύνορα η παραπάνω είδηση μπορεί να μην είναι καν είδηση. Τί πιο σύνηθες θα έλεγε κανείς… Κι όμως δεν ήταν πάντα έτσι. Σε περασμένες δεκαετίες, όταν το Παγκόσμιο Κύπελλο είχε μια πιο… πρωτόγονη μορφή, ελάχιστες (μετρημένες στα δάκτυλα) ήταν οι χώρες που δεν είχαν «δικό τους» προπονητή. Συνήθως οι χώρες αυτές είχαν στον πάγκο τους τον ένα και μοναδικό Μπόρα Μιλουτίνοβιτς.

Στους μικρούς, σε ηλικία, αναγνώστες αυτού του σημειώματος μπορεί το παραπάνω όνομα να μην λέει τίποτα. Μάλλον θα χρειαστεί ένα γρήγορο google-άρισμα ή το Chat GPT για τον μάθουν. Κι όμως οι παλιότεροι, ειδικότερα οι «Mundial-ολάγνοι» (όπως ο υπογράφων) γνωρίζουν καλά τον Σέρβο «πολίτη του κόσμου». Έναν τυχοδιώκτη των Παγκοσμίων Κυπέλλων μια άκρως αναγνωρίσιμη μορφή που φρόντιζε κάθε τέσσερα χρόνια να μας… συστήνεται ξανά και ξανά και συνήθως πάντα με απόλυτη επιτυχία.

Το 1986 ως προπονητής της εθνικής ομάδας του Μεξικού, οικοδεσπότης της διοργάνωσης, έφτασε όσο πιο μακριά πήγαινε μέχρι να........

© gazzetta