"Ye's öyle bataktır ki; düşersen boğulursun."

Yaşadığımız çağın en büyük sorunlarından biri, insanların geleceğe umutla bakmakta zorlanmasıdır. Ekonomik sıkıntılar, savaşlar, doğal afetler ve bireysel problemler birçok insanı karamsarlığa sürüklüyor. Oysa insanı ayakta tutan, şartların kolaylığı değil; zorluklar karşısındaki iradesi, azmi ve umududur. Umut, en zor zamanlarda bile bir çıkış yolu olduğuna inanabilmektir. Yeter ki pes etmeyelim ve bize emanet edilen ömrün hakkını verelim.

İnsan, yaratılışı gereği zorluklarla karşılaşacaktır. Önemli olan, bu zorluklar karşısında yılmak değil; tedbir almak, kendini geliştirmek ve mücadeleden vazgeçmemektir. Elbette hepimiz zaman zaman tökezleriz. Bazen geleceği karanlık görür, bazen de umudumuzu yitirme noktasına geliriz. Ancak insanı güçlü kılan, hiç düşmemesi değil; her düştüğünde yeniden ayağa kalkabilmesidir.

Mehmet Âkif Ersoy, "Âtiyi Karanlık Görerek Azmi Bırakmak" şiirinde geleceği karanlık görerek azmi bırakmanın en büyük yanlışlardan biri olduğunu dile getirir. Aslında geleceği karartan çoğu zaman yaşanan olaylar değil, olaylara bakış açımızdır. Umudunu kaybeden insan, gücünü ve mücadele azmini de kaybetmeye başlar.

Şairin, "Ye's öyle bataktır ki; düşersen boğulursun." sözü, ümitsizliğin insanı nasıl içine çektiğini en güçlü şekilde anlatır. Gerçekten de ümitsizlik bir bataklığa benzer. İçine düştükçe insanı daha da aşağı çeker. Bu yüzden yapılması gereken, karamsarlığa teslim olmak değil; ümide........

© Gazete İpekyol