Canlı Yayın Tekrarları

Popüler Kültür Tiyatro Sinema Müzik

Yakup Karbuz yazdı: Unutuşun Kıyısında

YK Yakup Karbuz · 13 Eylül 2026 • 2 Dakika 33 Saniye · 0 yorum

Özlediğimi fark ediyorum. Koca bir boşluk kalırken arkamda ağlamaklı oluyorum kendiliğinden. Boğazımda düğümlenen hıçkırığı yutkunarak engelliyorum. İyi ki güneş gözlüklerimi almışım yanıma.

Nedensiz bir hüzün kuşatıyor kalbimi.

Fatma… Ne kadar zaman geçti? Anımsamak istemiyorum. Ama şarkılardan sızıyor işte bilincime. Yüzünü hatırlıyorum. Küçücük ayaklarını. Geçmişe bakarak sorular sormanın anlamı yok. İntihar ettiğin günden bu yana seni tanıyan herkesin yüreğine bir taş düştü. Taşımak zor geliyor.

Serdar. Canım arkadaşım. Zamansız gidişinin kederiyle baş başayız. Yokluğunun biz yaşlandıkça daha da ağırlaşması nedendir? Seni kıskanıyoruz, hep genç kalmana imreniyoruz belki de.  Gençliğimizi özlüyoruz seni düşündükçe. O hiç lekelenmemiş masumluğunla kaldın zamanın ortasında. Kahkahalarımızı aldın yanına ve de türkülerimizi.

Şarkılara karışıyor duygularım.

Bir kahve söylüyorum kendime.

“Kimdi cesaretimi kıran, üstelik Yeni serüvenlere hazırlarken kendimi Sesimi cılız, rüzgarımı yelkensiz Bulan kimdi, ki şimdi geniş zaman Kipiyle düşürüyor gölgesini anılarıma…” *

Korkularımızın peşinde koşarken kaybettik masumluğumuzu. Arkamıza bakmaya vakit bulamadık. Hızla koşup durduk yetişmek için bilinmez geleceğe. Hiçbir akşam anımsamadık hiç unutmadıklarımızı. O apaydınlık yüzleri getirmedik aklımıza her sabah uyanırken görsek de… Kuytularda kaybettiklerimizin haberini de duymak istemedik. Düşenlere bakmadık ayakta kalabilmek için…

Ayaklarımız ağrırken fark eder gibi olduk yorulduğumuzu........

© Edebiyat Burada