Şirketlerde en büyük yanılgılardan biri, patronun ya da profesyonel tepe yöne­ticinin her şeyi bizzat kontrol edebileceği­ne inanmasıdır. Bu yaklaşım kötü niyetten değil; şirketi koruma, hata yapılmasını ön­leme ve düzeni sağlama arzusundan doğar. Ancak iyi niyet, her zaman iyi yönetim an­lamına gelmez.

Belirli bir ölçeğin üzerine çıkan şirket­lerde işler artık tek kişinin sağlıklı biçim­de onaylayabileceği basitlikte değildir. Sa­tın alma, ödeme, satış, stok, tahsilat, üre­tim ve finans süreçleri birbirine bağlı bir sisteme dönüşür. Bir noktaya bakarken başka bir noktadaki riski kaçırmak kolay­dır.

Operasyonun içinde kaybolmak

Yüzlerce kalemden oluşan ödeme liste­lerini incelemek, gün içinde gelen satın alma taleplerini tek tek onaylamak, her sözleşmeye, faturaya ve fiyat teklifine ye­tişmek güven verici görünebilir. Oysa bu yöntem çok zaman alır ve beklenen koru­mayı sağlamaz.

Çünkü işlem sayısı arttıkça dikkat dağı­lır, detaylar gözden kaçar, onaylar rutinle­şir. Bir süre sonra yönetici gerçekten kont­rol eden değil, sadece imza atan kişiye dö­nüşür. Üstelik bu yükün içinde şirketin geleceğine bakacak zihinsel alan kalmaz.

Ben böyle yönettim demek

“Ben bugüne kadar böyle yönettim, işle­rimiz de gayet iyi gitti”........

© Dünya