Zamanın durmaksızın aktığı, dünyanın gürültüsünün ruhumuzu kuşattığı bir keşmekeşin içinde, adeta ilahi bir mola gibi çıkagelir Ramazan.

Bu, sadece bir takvim yaprağının değişmesi değil; topyekûn bir arınma iklimine, kalbin kendi içine doğru yaptığı o derin hicrete kapı aralanmasıdır.

Ramazan; gökyüzünün yere yaklaştığı, rahmetin sağanak sağanak yağdığı ve insanın aslını, fıtratını yeniden hatırladığı mukaddes bir mevsimdir.

Bu kutlu iklimin en bariz anlamı, bedeni aç bırakırken ruhu doyurabiliyor olmaktır.

Gün boyu süren açlık, aslında mideye vurulan bir kilit değil, kalbin kapılarını ardına kadar açan bir anahtardır.

İnsan, bedensel arzularını susturduğunda, o güne kadar gürültüden duyamadığı ruhunun feryadını işitmeye başlar.

Beden aç kaldıkça, ruh kanatlanır; mide boşaldıkça, kalp hikmetle dolmaya başlar.

Bu süreçte sabır bir direnişe, açlık ise bir ziyafete dönüşür.

Ramazan’da asıl iftar,........

© Diriliş Postası