İman bir kez kalbe düştü mü, o kalbin önünde dağlar diz çöker.

Yaratan bir kapıyı araladı mı, kulun ayağına dolanan bütün zincirler kırılır.

İnsan inandı, azmetti, kararını kuşandı mı; murada ermek artık bir vakit meselesidir.

İnanç, dilin ucunda dolaşan bir söz değil; bütün bir ömrü tek bir gayeye doğru eğen sessiz bir yemindir.

Gönülde tutuşmayan ateş, sahada alev almaz; içeride doğmayan zafer, dışarıda görünmez.

Ne var ki inanmak, çalışmanın yükünü omuzdan almaz.

Allah'ın izniyle menzile varmak, alın teriyle, sabırla, emekle yoğrulmuş bir inancın hakkıdır.

Tohumu toprağa emanet etmeden hasada göz dikmek de, yelken açmadan limanı düşlemek de beyhudedir.

İnanç, yolcunun önüne düşen bir meşaledir; o meşalenin ardından yürümek yine yolcuya kalır.

Bizim eski yaramız tam da........

© Diriliş Postası