Bir milletin de, bir camianın da çürümesi; işin ehline değil, ağzı kalabalık olana teslim edilmesiyle başlar.

Bilen de konuşuyor, bilmeyen de; lakin sözün kıymeti, söyleyenin liyakatiyle ölçülür.

Liderlik, hele ki teknik direktörlük gibi bir camianın kaderini omuzlayan vazifeler, gelişigüzel kalemlerin hafifmeşrep yorumlarına havale edilemeyecek kadar ağır bir sorumluluktur.

Aykut Kocaman ismi, bu camianın yaşayan en büyük değerlerinden biri iken; her fırsatta ona laf yetiştirmeye yeltenen, onu aşağılamaya çalışan, tahkir eden kimi gazetecilerin ve yorumcuların kalemlerinde nasıl çirkinleştiğini insan acıyla seyrediyor.

3 Temmuz’da rüşdünü ispat etmiş, karakteriyle dimdik durmuş bir isme dil uzatmak, bu camianın hafızasına yapılmış bir kabalıktır.

Çocukluk yıllarımızda renkleri yüreğimize işleyen o efsane futbolcunun fotoğraflarını gazete küpürlerinden kesip boş defterlerimize yapıştırırdık.

Altı........

© Diriliş Postası