Otoriter rejime karşı bir uyarı olarak, yıllardır Mecelle’nin “Ehem mühimme, elzem lazıma müreccahtır” önceliklendirme ilkesini hatırlatıyorum.

İyi anlaşılsın diye “En önemli, önemliden önce gelir” diyorum. Herkes kendi “önemli”sinde diretir; onu otoriter rejimi demokratik bir alternatifle değiştirme “en önemli”sinin önüne koyarsa, hiçbir “önemli”nin yaşam hakkı kalmayacağını vurguluyorum.

Şimdi, tam da İslamabad’da masadan kalkıldığı, Netanyahu-Trump deliliğinin savaşın ateşini yeniden harlayabileceği korkusunun yükseldiği bir anda, onların kan kardeşi Orbán Macaristan’da yenildi. Hem de rakibine anayasal değişiklikler yapabileceği bir çoğunluk bahşederek ve onu paşa paşa tebrik ederek…

Macaristan’da Orbán’la birlikte destekçileri Trump ve Netanyahu da kaybetti. Dünyanın tüm Trumpgil ve Orbánist liderleri için kötü haber!

Peki, kim kazandı? Meclis’teki 199 sandalyeden 138’ini almasına bakarak, mutlak çoğunluk elde eden Tisza Partisi ve yıllarca Orbán’la “beraber yürüdük”ten sonra ayrılıp “merkez sağ” Tisza’yı kuran Péter Magyar denilebilir.

Yüksek katılıma ve sonuca daha yakından bakarsak, bizim için de ders niteliğinde bir zafer görürüz: “Ehem”in, yani “en önemli”nin zaferi! Herkesin önemlilerini bir adım geri çekerek, geçen seçimde güven vermediği için yenilen masa başı ittifak yerine, “en önemli” için kurulan “Macar ittifakı”nın zaferi.

Pazar gecesi sabaha kadar Budapeşte’de Tuna Nehri kıyılarında zafer kutlayan, çoğu genç on binler arasında her görüşten insan vardı. Orbán’ın 16 yıldır adım adım hayatlarını kuşatmasından bunalan........

© Birgün