Gelin şu şehirler arası yurtiçi ulaşım modlarının vergilendirmesi işine bir el atalım ve sektörün ekonomik büyümeyi daha çok desteklemesini ve bölgesel gelişmişlik farklarını azaltması yönünde vergi sistemini kurgulayalım.

Türkiye’de yurtiçi şehirler arası otobüs, tren ve uçak taşımacılığında biletlere gömülen KDV oranı ’dir. Önce uçak işinden başlayalım.

İstanbul’a en yakın yurtiçi uçuş rotası ile en uzak yurtiçi uçuş noktasının vergi dahil bilet satış fiyatlarına bakalım. İstanbul’dan Kütahya hayli yakın mesafe, 1400 TL bilet fiyatı var. Hakkâri veya Van ise uzak mesafeler, 4000 TL civarı fiyatlılar. İlkinde vatandaş 230 TL KDV ödüyor, ikincide 650 TL KDV ödüyor. Peki neden biz Van’daki, Hakkâri’deki vatandaşımızın uçuş hizmetinden daha çok vergi alıyoruz? Evet, maliyetlerden dolayı daha pahalı bir hizmet alıyor, doğrudur ama sonuçta bu bir ulaşım hizmeti. Yani uzaktaki vatandaşın zaten mesafeden dolayı maliyeti fazla, bir de üzerine kallavi vergi ödetiyoruz.

Gelin sabit bir rakam belirleyelim, misal vergiyi 400 TL’ye fiksleyelim ve tüm yurtiçi uçuşlarda bu sabit vergi bilet fiyatının içinde olsun. Devlet baba yine yılda kaç para KDV alacak ise sektörden almış olsun, yani toplamda bir vergi indirimi talep etmeyelim ama havacılıkta, ülke içindeki uzak mesafeyi cezalandırmayalım. Zaten havacılık uzak mesafe için olmalıdır. Evet, bu yaklaşım İstanbul’dan İzmir ve Ankara gibi rotaları cezalandıracak ve bilet fiyatlarını artıracaktır ama bu rotalarda otobüs, tren ve araba seçenekleri de var ve makul seçenekler.

Eğer bu öneriye katılmıyorsanız, seveceğiniz yeni bir öneri sunayım. Misal telekom ücretlerinden İstanbul’da az vergi alalım. Iğdır’da,........

© Aydınlık