Kaynıyor toprak gökler, yer köklerden ayaklandı,

Dağların dibinden homurtular arzı gürletti.

Pir Sultan öldü dirildi, Bastil meydanında görüldü.

Hallacı Mansur saçlarıyla örüldü Dicle’nin köpükleri.

Işığın toprağa değdiği yerde, kulun başkaldırışıdır.

Gün doğumunda zulüm çılgındır, insan yine yol alır,

Mecburdur isyana, koruyucu ışık buyruk almıştır.

Tutkulu halk, sıkışmış, delirmeye az........

© Aydınlık