Alttaki satırlarda, okumaya şimdi başlayacağınız makalenin ilk satırlarına göz attığınız an itibariyle, “Bunların üstünden bir hayli zaman geçti, güncelliğini ve önemini kaybetti; hatta tarihi geçmiş bir yazı bu” diye düşünebilirsiniz.

Böyle düşünmekte kısmen haklılık payınız elbette bulunmaktadır. Lakin yaşadığımız coğrafya öyle aksiyonlu bir kara parçası ki, gündeme –hatta gündemlere– yetişebilmek adına adeta bir yazıyı yarım bırakıp diğerine geçtiğim çok olmuştur.

Peki, "Sıra şimdi mi bu yazıya geldi?" diye soracak olursanız; aslında çoktan vakti geçmiş bir yazıdır bu. Buna rağmen, kaleme aldığım metinler üzerinde sonradan büyük tadilatlar yapmayı etik bulmuyor; onları günün şartlarına ve ambiyansına göre, en natürel şekliyle korumayı tercih ediyorum. İşte şimdi okumaya başlayacağınız metin de o doğal duruşa sahip yazılardan bir tanesidir. Geride bıraktığımız süreçte, makalenin içeriğini doğrudan etkileyen ve sonuç odaklı birtakım yeni gelişmeler yaşandı. Örneğin; Gürsel Tekin’in büyük bir sansasyon yaratarak CHP İstanbul İl Başkanlığı görevini devralması ve yine zaman içinde, mahkemece kendisine tanınan yasal sürenin ardından bu görevinin son bulması gibi... Ya da Ankara Büyükşehir Belediye Başkanı Mansur Yavaş’ın partisinden istifa etmesi gibi. İşte bu ve buna benzer yaşanan olaylar silsilesinin artık bir nihayete ermesi gerekiyor mu? Nitekim kamuoyunda “Butlancı Yönetim” yaftalamasıyla iş başına gelen yönetimin ilk icraatı, elbette olması gerektiği gibi tezahür etti: Yerel düzeyde başlayacak olan seçim aritmetiğinin, büyük kurultaya kadar sorunsuz bir şekilde ilerlemesi ve demokratik teamüllerin gereğinin yerine getirilerek sürecin son bulması... Daha açık bir ifadeyle; mahkeme kararı neticesinde atanmış olan ve toplumsal bir travmaya yol açanların, bundan sonraki hayatlarını huzur ve refah içinde sürdürebilmelerin tek gerçekçi yönü ancak ki şu şekilde ifade buyrulur ise, kamuoyu nezdinde bilakis te olsa........

© Antalya Körfez