Bir foto muhabiri olay yerine vardığında yalnızca kamera taşımaz. Aynı zamanda görünmeyen bir etik yük de taşır. Çünkü bazı anlarda deklanşöre basmak ile basmamak arasında yalnızca teknik ya da estetik bir karar değil, vicdani bir eşik vardır.Bir annenin cenaze başındaki çığlığını görüntülemek…Deprem enkazında yakınını bekleyen bir insanı fotoğraflamak…Gaz bombası altında koşan bir çocuğun yüzünü kadraja almak…Bütün bunlar yalnızca haber değildir. Aynı zamanda insan hayatının en kırılgan anlarıdır. İşte tam bu noktada foto muhabirliği uzun yıllardır aynı soruyla yüzleşiyor.Kamera yalnızca tanıklık mı eder, yoksa olayın bir parçasına mı dönüşür?Aslında hiçbir kamera tamamen nötr değildir. Çünkü kameranın yöneldiği yer de, dışarıda bıraktığı şey de bir tercihtir. Fotoğrafçı yalnızca gördüğünü kaydetmez, aynı zamanda neyin görünür olacağına karar verir. Bu yüzden foto muhabirliği teknik olduğu kadar ahlaki bir alandır.Özellikle savaş, göç, yoksulluk ve toplumsal travma gibi........

© Anayurt