Ebeveyn kaybı, bir yetişkin için tarifsiz bir acıyken, bir çocuk için dünyanın güvenli yapısının ansızın bozulması anlamına gelir. Çocuklar bir ebeveynlerini kaybettiklerinde yalnızca sevdikleri bir insanı değil; kendilerini güvende hissettikleri düzeni, tanıdık sesleri ve “her şey yolunda” duygusunu da kaybederler. Bu nedenle çocuklarda yas, çoğu zaman sessiz ve dolaylı bir şekilde yaşanır.

Çocuklar acılarını yetişkinler gibi anlatamazlar. Kimi zaman daha bebeksi davranışlar sergiler, anne babadan ayrılmak istemez, geceleri yalnız uyuyamaz ya da sürekli aynı soruyu tekrar ederler: “Ne zaman gelecek?” Bu sorular, cevabı bilinmediği için değil; kaybın zihinde ve kalpte yer bulmaya çalışmasından kaynaklanır. Çocuk için ölüm, bir anda anlaşılabilecek bir........

© Anayurt