Hayatın en sessiz sınavlarından biri, anne ve babamızın yaşlandığını kabul etmektir. Çünkü biz onları hep güçlü hatırlarız. Düştüğümüzde kaldıran, korktuğumuzda cesaret veren, her sorunun çözümünü bilen insanlar olarak…Sonra bir gün roller yavaş yavaş değişmeye başlar. Eskiden elimizden tutan o eller artık yürürken bizim kolumuza ihtiyaç duyar. Bir zamanlar bizi defalarca uyaran ses, aynı soruyu birkaç kez sormaya başlar. O an sadece onların değil, bizim de içimizde bir şeyler yaşlanır.Yaşlılık yalnızca bedenin değil, ruhun da zorlandığı bir dönemdir. İnsan, bağımsızlığını kaybetmekten korkar. Kimseye yük olmak istemez. Yapabildiği işleri artık yapamamak, hastalıklarla mücadele etmek, arkadaşlarını........

© Anayurt