Şırnak’ın Cizre ve Silopi ilçelerinden ekmeklerini kazanmak alın terleriyle ailelerinin geçimini sağlamak amacıyla Zonguldak’ın Alaplı ilçesine bağlı Bektaşlı köyüne giden Kürt mevsimlik tarım işçilerinin taşlı saldırıya uğraması sıradan bir olay olarak geçiştirilemez

Burada yalnızca birkaç işçiye yönelik bir saldırıdan söz etmiyoruz İnsanların kimliğinin emeğinin önüne geçirildiği farklılıkların ötekileştirme gerekçesine dönüştürüldüğü ve birlikte yaşama iradesinin zarar gördüğü bir anlayışla karşı karşıyayız.

Saldırıda çocukların da bulunması olayın ağırlığını daha da artırmaktadır.

Çocuklar hangi kimliğe veya halka mensup olursa olsun korkunun değil güvenin içinde büyümelidir.

Ekmek mücadelesi veren bir ailenin çocuklarını korkuya maruz bırakmak yalnızca bugünü değil geleceği de yaralamaktır.

Bir insan kendi toprağından başka bir yere çalışmaya gittiğinde yanında yalnızca emeğini değil onurunu da taşır Tarım işçisinin elindeki kürek sepet veya çuval bir tehdit değildir. O insan kavga etmeye değil ailesinin sofrasına bir lokma daha koyabilmek için alın teri dökmeye gider.

Emeğine ihtiyaç duyup kimliğini yok saymak toplumun en büyük çelişkilerinden biridir.

Taif’ten Alaplı’ya uzanan insanlık sorusu

Bu olay karşısında İslam tarihindeki Taif hadisesini hatırlamamak mümkün değildir.

Hz. Muhammed İslamı anlatmak ve insanları hakikate davet etmek amacıyla Taif’e gittiğinde ağır bir tepkiyle karşılaştı. Şehir halkı tarafından taşlatıldı Hz. Muhammed’in arkasından şehirde bazı ayak takımı taş attı. Peygamber metrelerce taşlandı. Yanında bulunan Zeyd bin Hârise ise onu korumak için kendi bedenini siper etti ve başından yaralandı.

Taif’te yaşanan bu olay, insanlık tarihinin acı sayfalarından biridir. Fakat aynı zamanda bize önemli bir soru bırakır.

İnsan, kendisinden farklı gördüğü insana nasıl yaklaşacaktır?

Onu dışlayacak mı aşağılayacak mı taşlayacak mı yoksa onun da insan olduğunu kabul ederek adaletle mi yaklaşacak?

Bugün Alaplı’da yaşananları Taif hadisesiyle........

© Amida Haber