Çok değil, daha üç gün önce, Federal Almanya Başbakanı Friedrich Merz, katıldığı Alman Sendikalar Birliği (DGB) federal kongresinde resmen yuhalandı.

Hazret, “reform” falan diyerek yine kazanılmış hakları nasıl tırpanlayacaklarını, reform dedikleri ama dar gelirlileri hedefleyen tasarruf önlemlerini, yani mesela emeklilerin neden “ümüğüne basmak” zorunda kaldıklarını kendince süsleyerek anlatmaya çalışıyordu. “Nüfus yaşlanıyor” diyordu, göçmenlerin bombaladığı sosyal güvenlik sisteminin darboğazlarından söz ediyor, yoksulları boğacak önlemlerin matematik bir zorunluluk olduğunu ileri sürüyordu.

Utangaç bir ifadeyle de olsa, sendikacıların bazıları tarafından ıslıklanarak, yuh sesleri arasında biraz protesto edildi. Fakat Merz, pek fazla şaşırmadı. Hatta milletin gazını aldığını düşündüğü için de olabilir, galiba biraz sevindi, konuşmasına devam etti..

Bu, medyada da bir olay olmadı.

Olmadı, çünkü artık Almanya'da, tıpkı Türkiye'de olduğu gibi, sendika yöneticilerini, delegelerini falan ciddiye alan yok. Yuhalayanların protestosu medya gündeminde kalmadı.

Belki o “yuhacı sendikacılar”, on yıllardır halk tarafından sessiz bir biçimde içten içe “yuhalanıyor” da ondandır bu suskunluk.

Fakat kimse Türkiye ile Almanya'yı karşılaştırmasın ve “demokrasi dersi” vermeye kalkmasın. Durum orada da burada da vahim.

Gerçi Türkiye'de DİSK'in kongresine katılacak bir başbakan veya devlet başkanı diyelim yok, tamam, ama onu yuhalayarak ve ıslıkla protesto edecek sendika delegeleri hiç yok.

Ne kadar DİSK veya TÜRK-İŞ, o kadar........

© 12punto