Bir şair gözüyle bugün Kuçuradi Hoca’nın şu ana dek kimsenin üzerinde durup yazmadığı idealine, yaşam borcum dediği şiire odaklanmak istedim.

Çünkü kimsenin üzerinde durduğu bir konu olmadı bu.

Yunan şair Zoe Karelli’nin (Chryssoula Argiriadou) 1955 yılında yayımlanan 

Kassandra ve Diğer Şiirler kitabında yer alan Kassandra adlı ünlü şiirinden söz edeceğim.

Prof. Dr. Ioanna Kuçuradi şiiri  “çevirmek benim borcum” diyerek ömrünün son döneminde ana odak noktası yapmış. Ama ömrü vefa etmedi. Toprağı bol olsun.

Türkçe’de ırmak şiir diyebileceğimiz kadar uzunca bir şiir. 

Şiiri çevirmek istemesindeki amacı tüm şiiri okuyunca tam da aşağıdaki bölümde gördüm.

Bir bölümünü yazacağım Kassandra adlı şiiri yapay zekaya çevirttirdim. 

Çünkü Türkçe çevirisi yok.

Lütfen sindire sindire ve düşüne düşüne okuyun.

“…Aç kalanları ve aç olanları
hayatın gücüne, güzelliğine,
görüyorum, o doymayacak olanları,
hayatın yolundan geçerlerken,
anlaşılmaz, hüzünlü bir vizyon.
Başkalarını, çaresizce arzulayan
ve o vahşi arzudan damgalananları,
o gerçekleşmemiş yeteneği.
Yaşayanları ve yaşayacak olanları,
yaşamadan, gelenleri ve geçip gidecekleri,
gelip geçenleri, tadını çıkarmadan
hayatın o enfes güzelliğinin.
Onları hissediyorum, tatmayanları
sabahın o güzel rüzgarını,
öğlenin o şanlı sıcağını,
batışın erguvanını görmeyenleri,
göremiyorlar, görmeyi öğrenmediler.
Sürünenleri ve ayağa kalkamayacak olanları,
eğilenleri ve doğrultamayacak olanları
o insani bedenlerini.
Sabah başladığında,
güzel bir gencin adımlarıyla,
görüyorum o çile çekenleri. O........

© 10 Haber