Hemen söyleyeyim ki, sayın Kılıçdaroğlu’nda gördüğümüz değişim olumlu anlamdadır. Kılıçdaroğlu gerçekten de asla tahayyül edemeyeceğim bir değişim içinde. 2010 yılında CHP Genel Başkanlığı’na seçildiğinde, onun geliş biçimini eleştirmiştik. Deniz Baykal, FETÖ’nün bir kaset kumpası sonucu Genel Başkanlıktan istifa etmiş ve hiç hesapta yokken, sayın Kemal Kılıçdaroğlu bir anda adaylığını koymuş ve Genel Başkan seçilmişti. Sayın Onur Öymen bunun hikâyesini, “BASKILARA DİRENİRKEN” isimli kitabında anlatmıştı. Stokcholm’deki bir Enstitüde 2008 yılında bir toplantı yapılıyor ve burada Deniz Baykal’ın yerine Kemal Kılıçdaroğlu’nun CHP Genel Başkanlığı’na getirilmesi gerektiği ileri sürülüyordu! Biz bunu bu sütunlarda birkaç defa yazmıştık. CHP’li olmasak bile, iç siyasetimize yapılan bu dış müdahaleye karşı çıkmıştık. Fakat ne yazık ki iç siyasetimiz dış müdahalelerden âri değil! ABD Başkanı Biden’in, “muhalefet desteklenirse, Erdoğan’ın darbe ile değil, seçimle değiştirilebileceği” sözlerini hatırlatırız!

  Sayın Kılıçdaroğlu ile birlikte CHP renk değiştirdi ve Baykal’ın tâkip ettiği ulusalcı çizgiye uzak bir siyaset tâkip etmeye başladı. Bu siyasetin bir sonucu olarak da, sınır ötesi harekâtlara DEM’le birlikte karşı çıktı. Libya’nın bağımsızlığı için harekete geçtiğimizde, “Libya’da ne işimiz var”........

© Yeşilgiresun