Bir banka iPhone kiralamaya başladı.

İlk bakışta “yenilikçi finansal hizmet” olarak sunulabilecek bu gelişme, aslında çok daha temel ve rahatsız edici bir soruyu yeniden gündeme getiriyor: Bir bankanın işi telefon kiralamak mı?

Bugün telefon kiralayan banka, yarın ne yapacak?

Altın mı satacak? Takı mı kiralayacak? Ev mi kiralayacak? Otomobil mi alıp satacak? Mobilya mı pazarlayacak?

Soruyu abartılı bulanlar olabilir. Ancak son yıllarda Türk bankacılığının geldiği noktaya bakıldığında, bu soruların hiç de yersiz olmadığı görülüyor. Çünkü bankalar uzun zamandır yalnızca bankacılık yapmıyor. Mevduat toplamak ve kredi vermek artık birçok banka açısından işin sadece bir bölümü haline gelmiş durumda. Asıl mesele, bankacılık faaliyetlerinin çevresine sürekli yeni gelir alanları eklemek.

Bunun en çarpıcı örneğini ise yıllardır sigortacılıkta görüyoruz.

Türkiye'de bankacılar, özellikle son on yılda, adeta bankacı değil sigorta satış temsilcisi gibi çalıştırılıyor. Bir taraftan kredi hedefi, mevduat hedefi, müşteri kazanım hedefi veriliyor; diğer taraftan önlerine ağır sigorta satış hedefleri konuluyor.

Şubedeki bankacı müşterisine kredi mi verecek, mevduat mı toplayacak, finansal danışmanlık mı yapacak, yoksa günün önemli bölümünü poliçe satmak için mi harcayacak?

Bugün birçok bankacının en büyük çalışma baskılarından biri, doğrudan bankacılık faaliyetiyle ilgisi olmayan ürünlerin satış hedefleri.

Üstelik burada bankaların iştahını kabartan şey çok açık: Yüksek kâr marjı ve düşük risk.

Bazı sigorta ürünlerinde bankaların elde ettiği komisyon ve........

© Yeniçağ