Altın, sınır tanımıyor. Yaşadığımız ralli, 2025'in tamamını kapsayan bir hikayenin devamı niteliğinde. Son kırk yılın en güçlü performanslardan biri. Peki bu ne anlama geliyor? Basitçe şöyle ifade edeyim: Altın fiyatı yükselirken, diğer varlıklar altın cinsinden değer kaybediyor. Nakitte, dövizde, mevduatta, tahvilde, hatta bazı hisse senetlerinde tutulan servet, altın karşısında eriyor. Bu, klasik bir "devalüasyon" süreci – ama bu kez para birimlerinin değil, altın karşısında eriyen varlıkların devalüasyonu söz konusu.

Aslında geçmişte olan yine oluyor. Tarih boyunca altın, paraların güven kaybı yaşadığı dönemlerde gerçek değerin aynası olmuştur. Bugün de aynı mekanizma işliyor, desek hatalı olmaz. Merkez bankaları rekor altın alımı yapıyor. Çin, Hindistan ve onlarca ülke rezervlerini çeşitlendirme telaşında. Diğer yanda jeopolitik kaos, ticaret savaşları, bölgesel gerilimler, politik belirsizlikler güvenli liman talebini körüklüyor. Enflasyon beklentileri ve düşük reel faiz ortamı da bir yanda nakit tutmayı cezalandırıyor.

Altın arzı sınırlı. Yılda yaklaşık 3-4 bin ton yeni üretim, talep ise patlıyor. Arz-talep dengesizliği, serveti altın sahiplerine doğru transfer ediyor. Tarihte benzer dönemler gördük: 1970'ler stagflasyonunda, 2008-2011 kriz sonrası rallisinde… Her seferinde aynı hikaye: Para basımı ve güvensizlik altını tahta çıkarıyor, diğerlerini tahtından indiriyor.

Sonuçta servet, altın tutmayanlardan altın tutanlara doğru kayıyor. Bu transfer sessiz sedasız gerçekleşiyor… Kimse cebinden para........

© Yeniçağ