Bazı teknolojiler hayatımıza sinsice girer, varlığına zamanla alışırız ve dünyayı nasıl değiştirdiğini ancak geriye dönüp baktığımızda fark ederiz. Bazıları ise kapıdan içeri adımını atar atmaz odanın bütün düzenini, mobilyaların yerini ve içerideki havayı kökten değiştirir. Üretken yapay zekâ, tam olarak bu ikinci türden, devrimci bir kırılma olarak hayatımızın merkezine yerleşti.

Bu açıdan bakıldığında, 2026 mezunları teknoloji tarihinde eşine az rastlanır efsanevi bir eşikte duruyor. Bu genç nesil üniversite sıralarına ilk oturduğunda, bugünkü anlamıyla üretken yapay zekâ henüz emekleme aşamasında, kamuoyunun yabancı olduğu bir lükstü. Bugün diplomalarını alırken ise yapay zekâ, eğitim hayatının neredeyse doğal bir uzvu, görünmez bir asistanı haline geldi. Yani bu kuşak, yapay zekâyı meslek hayatında sonradan öğrenen bir kitle değil; onunla okuyan, onunla kod yazan, onunla sınavlara hazırlanan ve onunla mezun olan tarihteki ilk kuşaktır.

Bizim kuşağımız internetin doğuşuna ve hayatımıza girişine tanıklık etmişti. İnternet, kütüphane koridorlarında veya ansiklopedi sayfalarında kaybolma zorunluluğunu bitirip bilgiye erişimi muazzam şekilde hızlandırdı. Ancak internet çağında bile bilgi ham bir madendi; o madeni işlemek, kaynakları karşılaştırmak, sentezlemek ve binayı inşa etmek tamamen öğrencinin kendi zihni emeğine dayanıyordu. Bugün ise başka bir çağın şafağındayız: Öğrenci artık sadece bilgiye ulaşmıyor, bilgiyle birlikte çalışan, analiz yapan ve alternatifler üreten bir "dış zihinle" ortak düşünme pratiği gerçekleştiriyor.

Tam da burada madalyonun iki yüzü keskin bir........

© Yeniçağ