“Antlaşma yaptığınızda, Allah’a karşı verdiğiniz sözü yerine getirin.” Nahl sûresi, 91. ayet

Söz ahittir. Biattır. İnsanlar sözleriyle yaşar ve sözleriyle ölür. Bir de sözü olanlar yaşar. "Bir söz yaşatır, bir söz öldürür insanı" denilir. Böylesine önemli ve kutlu bir vergiyle söz söylüyoruz. Sözler veriyoruz sağa sola. Yapıp yapamayacağımızın hesabını, kitabını yapmadan verdiğimiz sözlerle ailemizin, dostlarımızın, çevremizin ve muhataplarımızın umutlarını kırıyoruz. Demek oluyor ki söz; kırk defa düşünüp bir kez söylenilmesi gereken mukaddes bir husustur. Çünkü insan sadece et ve kemikten ibaret değildir. İnsan, ağzından çıkan kelimelerin toplamıdır. Sözünde (biatında) duranla durmayan aynı kefeye konulamaz.

Topluma söz sahibi olanlar hükmeder. Ancak burada söz sahibi olmak, sadece bir koltuğu veya makamı işgal etmek değildir. Eğer öyle olsaydı, her rütbe sahibi tarihin sayfalarında kalıcı olurdu. Asıl söz sahibi olmak; o sözü söyleyecek ilme, irfana ve erdemli bir şahsiyete malik olmaktır. Söz sahibinin asaleti, sadece kurduğu cümlelerin süsünden değil, o sözün kendi hayatıyla ne kadar mütenasip/uyumlu olup olmadığından gelir. Sözüyle özü bir olmayanın kelamı, rüzgârın önündeki saman çöpü gibi savrulur gider.

Bazen birinden duyduğumuz "Sana bir daha bir şey söylemeyeceğim" cümlesi, aslında bir tükenmişliğin ve hayal kırıklığının ifadesidir. Bu, sözün bittiği yerdir. İletişimin kopması değil, kelimelerin artık o yüreğe ulaşamayacağının kabulüdür. Büyüklerimiz bu yüzden "Bre oğlum, biraz düşün de öyle konuş! Tutamayacağın sözü söyleme!" diye uyarırlar bizleri. Ağza gelen her kelimeyi tartmadan söylemek, telafisi imkânsız yaralar açabilir. Dili tutmak oldukça zordur lakin en kazançlı insanlar az konuşan, öz konuşan insanlardır. Çok konuşanın çok hata yaptığı, kelimelerin çokluğunda anlamın zayıfladığı bilinen bir gerçektir. "Ya hayır söyle ya da sus" denilmiştir. Peygamber Efendimiz (sav) bu hususu bir başka ifadesinde; "Müslüman, elinden ve dilinden Müslümanların güven içinde olduğu kimsedir" buyurmuştur. Bu nevi şahsiyetler başkalarına sövmez, lanet etmez ve onların gıybetini yapmaz. Diliyle hiç kimseye zarar vermez, aksine kelamıyla yaraları sarar.

Sözlerimizle eylemlerimizin birbirini desteklemesi icap eder. Cemiyeti........

© YeniBirlik