Fırtınayı arkasına alan ülke: Türkiye ‘nasıl’ kazanıyor?

Girişi Transkafkasya’dan yapalım; Batı’ya kaydığını tekrar tespit ediyoruz…

Savaşın Hazar’a kadar genişlemesinin stratejik bir mesaj, bölgeye jeopolitik gerilim transfer ettiğine kafası basmayanlara, 25 Temmuz günü Ukrayna’nın İran gemisini vurmasından başka bir saldırı daha olduğunu duyuralım…

Aynı gün, “Amerikan füzeleri Hazar kıyısındaki Gilan eyaletinin Ziba Kenar bölgesinde bulunan Deniz Kuvvetleri karargâhını vurdu. Eyalet yetkilileri, ABD füzelerinin kritik liman kenti Bandar Anzali’yi de vurduğunu belirtti.” (“US, Iran continue exchanging strikes as path to de-escalation remains uncertain”, 25/07, CGTN.)

Siz bunu bizim gazetelerimizde gördünüz mü? Veya Batı gazetelerinde? Veya bu saldırılar sadece istisna mı?

Azerbaycan-İran ilişkileri artık “normal” değil. Ermenistan savaşından beri öyle. Tahran, savaşın da etkisiyle, Bakü’ye bakarken İsrail’i görüyor. Kuzeyinden gelen baskının sebebi olarak görüyor. Tabii şunu da es geçemeyiz; Transkafkasya’da Batı’nın, İngiltere ve ABD’nin, AB’nin ağırlığı, Rusya’yı da bu bölgede, özellikle Azerbaycan ve Ermenistan’da zayıflatan bir süreç ortaya çıkmıştır…

Bugün iş, Putin’in son telefon görüşmesinde Paşinyan’a, “ya biz ya Avrupa, kararını ver” dediği noktaya gelmiştir. (Hürriyet, 29/07.) Bu ultimatomdur…

Tabi kritik olan Türkiye-Rusya ilişkileri. Bölge tartılırken, Türkiye-Azerbaycan yakınlığı Moskova ve Tahran tarafından hesaba katılıyor. Her iki ülkenin Suriye’den yaraları olduğunu da biliyoruz…

Batı’nın Transkafkasya’ya abanmasının nedeni hiç kuşku yok ki Rusya. Bunun Rusya’nın içlerine kadar etki edebilecek, yaralarını kaşıyabilecek, istihbarat incelikleri taşımayacağını söylemek, Hazar’da yaşananların tesadüf olduğunu savunmak, hele hele Ukrayna ve İran savaşlarının Hazar/Transkafkasya’da kesişmediğini söylemek aptallık olur. Bölge........

© Yeni Şafak