Denilmiştir ve bilinmiştir ki dünya dediğin şey sonludur ve sonunu düşünenin kahraman olduğu bir köhne gezegendir.

Evvelden “üç kuruşluk dünya” denilirmiş buraya. Zaman evrilip devrilmiş ve dünyanın değeri niyeyse bir kuruşa ineceği yerde beş kuruşa çıkmış.

Burayı iyice dinle ki arifler şöyle demiş: Hakikati anlamak için perdenin kalkması gerekir ama perde kalktığında görürsün ki esasen perde de yoktur.

Dikkat gerekir: Esasta perdenin de olmaması o sulu zırtlak filmdeki kırmızı hapa benzemez. Bir kabak oğlanın “aslında kaşık da yok” demesiyle “esasen perde de yoktur” demek arasındaki fark vardır. Nesnenin yok olduğunu düşünmemizi isteyen kabak oğlan ne bilsin nesnenin de, kimesnenin de yalnızca ve sadece Allah’tan olduğunu ve dahi Allah’a olduğunu.

İşin oraları karışık ki benim cücük kadar zihnim buraya kadar gelebilir anca. O yüzden bir başka patikaya sapayım ben.

Bilenin bildiğiyle övünmesinin “üç kuruşluk iş” olarak........

© Yeni Şafak