Ardahan Valisi Mehmet Fatih Çiçekli’nin görevden alınma biçimi, bir iletişim sorunu olarak gündemde.

İletişimin baş düşmanlarından biri, müphemiyettir. Eğer bir kilit mesajın, kararın ya da bir eylemin arkasındaki rasyonel gerekçe şeffaf ve net biçimde ifade edilmezse, orada kocaman bir ‘boş alan’ kalır ki, o boşluğu başkaları ‘kendi ajandasına göre’ doldurabilir.

Vali Bey’in katıldığı bisiklet festivalinde spor taytlı fotoğrafı CHP Kars Milletvekili İnan Akgün Alp tarafından TBMM kürsüsüne taşınmıştı. Ardından sosyal medyada eleştiriler yükseldi ve çok geçmeden, herhâlde birikmiş haklı gerekçelerle gece yarısı yayınlanan Cumhurbaşkanlığı Kararnamesi ile Vali Bey görevden alındı. Sistem gereği kararnamede sadece hukuki maddeler yazıyordu. Oysa üstü kapalı dahi olsa bir açıklama yapması gereken İçişleri Bakanlığı’ndan gerekçeye dair ses çıkmadı. Tabii mesele sadece bisiklete taytla binmek değilse…

İşte iletişimin o acı gerçeği tam da burada devreye giriyor: “Susarak olayların üstü kapatılamaz.” Susarsanız, hedef kitle zihninde “Vali, bisiklete binerken tayt giydi diye görevden alındı” algısı kalır…

Ha, bunu istemiş olabilirsiniz. O zaman da hedef kitlenizin sizi hoşgörüsüzlük ve anti demokratik olmakla suçlaması riskini de kabul etmiş sayılırsınız.

Bu algı yerleşti mi de muhalefet için bulunmaz bir siyasi sermaye hâline gelir. Nitekim geldi de…

Halk TV başta olmak üzere muhalif medya organları, olayın üstüne atladılar. Medyanın bu refleksi elbette eleştirebilir… Ancak iletişim penceresinden baktığınızda onlara bu alanı açan, karar vericilerin sessizliği olduğu da unutulmamalı...

Mucize mi, strateji mi?

“Kader gayrete aşıktır” derler… İşte bazen de kader, doğru kurumsal iletişim stratejilerine âşık oluyor galiba…

Malum Dünya Kupası futbolda sahibini buldu. Kupaya damga........

© Yeni Şafak