Prof. Dr. Haydar Baş bu konudaki yanılgının sebeplerini kendi eserinde şöyle dile getiriyor.

Öncelikle bizim de hataya düşmemize sebep olan asılsız isnatları inceleyelim.

1-Ebu Tâlib, ölmek üzere olduğunda, Resulullah yanına giderek, "Ey Amca, 'La ilahe illallah' de ki, Allah nezdinde hüccet olsun' dedi. Orada hazır bulunan Ebu Cehil ve Abdullah b. Ebi Umeyye,

"Ey Ebu Tâlib, sen Abdulmuttalib'in dininden yüz mü çeviriyorsun?" dediler. Ebu Tâlib de bunun üzerine "Ben Abdulmuttalib'in dini üzereyim" dedi. Bunun üzerine Resulullah (s.a.v.) şöyle buyurdu;

"Ben de nehy edilinceye kadar senin için dua edeceğim."

O zaman da şu iki ayet nazil oldu:

"Yakınları bile olsa, kendilerine hak açıklandıktan sonra müşrik olanlar için Allah'tan yarlıgama dilenmesi ne Peygamber ve ne de inananlar için doğru olmaz." (Tevbe, 113)

"Sen sevdiklerini hidayete erdiremezsin." (Kasas,56)

Ebu-l Futûh Razi bu rivayete cevap olarak şöyle yazıyor: "Bu rivayet batıldır. Zira, bu ayetler, Resulüllah'ın (s.a.v.) vefatına yakın bir zamanda nazil olmuştur. Halbuki Ebu Tâlib, çok önceleri ölmüştü.

Kaldı ki, rivayet edilen bu hadisin ilk bölümü ile, son bölümü arasında çelişki vardır:........

© Yeni Mesaj