Bugün tablo bütünüyle ortada.

Gözü bu kez İran'a diken ABD Başkanı Trump, nefret ve savaş dilini bilinçli biçimde tırmandırmakta.

Dünyayı yeni bir ateş çemberine sürüklemekten geri durmamakta.

Diplomasi yerine tehdidi, hukuk yerine gücü, akıl yerine hıncı tercih eden bu anlayış, adım adım dünyanın katil defterine adını yazdırmaya çalışmakta.

Bu bir gaf değil, bir tercih.

Bir dil sürçmesi değil, planlı zorbalık.

Trump'ın pervasızlığı kişisel bir hezeyandan çok, Amerika'nın kriz zamanlarında devreye soktuğu sömürgeci refleksin en kaba, en çıplak hali.

Kendi ülkesinde derinleşen toplumsal karışıklıkları, iç siyasi tıkanmaları ve meşruiyet krizlerini örtmek için dışarıyı hedefe koyan bir zihniyetle karşı karşıyayız. İçeride sıkıştıkça dışarıya saldıran, iç ayaklanma ihtimali belirdikçe başka coğrafyaları ateşe atan bir anlayış bu.

Kaos, onun için kaçınılması gereken bir felaket değil, iktidarı ayakta tutan bir araç.

Evrensel hukuku ve insan haklarını hiçe sayarak ülkelerin yeraltı ve yerüstü kaynaklarına göz diken bu aç gözlü dev, demokrasi ve özgürlük söylemlerini yalnızca vitrin olarak kullanır. İran bugün hedefteyse, dün başka bir ülkeydi, yarın bir başkası olacak.

Çünkü mesele ülkeler değil, kaynaklar ve........

© Yeni Mesaj