Başımdaki ağrılar nedeniyle Almanya’da aradığım ama Kıbrıs’taki çözümsüzlük nedeniyle getiremediğim ilacı anlatmıştım geçen yazımda…

Daha doğrusu bir paragraf bahsetmiş ve gelecek yazımda yazarım demiştim.

İstanbul’daki doktorum aslında bant olan bir ilacı “ancak Almanya’da bulursun” dediği için Almanya’daki eczanelere ulaştık. Ancak eczaneler AB menşeli reçete istediklerini söyleyip durdular.

Türkiye de AB ülkesi olmadığı için reçete veremiyor, bu da doktorun çok da umurunda değil aslında… O bir ilaç söylemiştir, sen bunu bulmakla mükellefsin. Kıbrıs’ın güneyinde sorduk bu ilacı, onlarda da yok. Hatta belki oradan reçete alabiliriz kanallarını da zorladık ama ilaç orada bulunmadığı için reçete de veremiyorlar.

İngiltere’yi aradık. Belki vardır diye… Evet varmış ama o da reçete istiyor. Evet, AB üyesi değil artık ama o da kendi ülkesinin reçetesini istiyor.

He yolu denedik ilacı bulmak için ama olmadı derken İngiltere’deki akrabalar imdadımıza yetiştiler. Bu da bir şans olsa gerek; O akrabaların tanıdıkları bu bantları kullanmış ve yanında da fazladan kalmış. Getirelim dedik ama bu sefer de ne kargo, ne posta yoluyla bunları getirmek olmuyor. Ancak yolcu beraberinde olabileceği için hemen gelecek olan birilerini aradık, bulduk ve öyle getirebildik.

Şimdi anlaşıldı herhalde! İlaca........

© Yeni Düzen