Kısa ve net bir cevap: Evet, öğrenirlerdi. Ama başka türlü öğrenirlerdi. Açıklamaya çalışayım:

Kimse ona konuşmayı sınavla öğretmedi.

Kimse yürümeyi puanla ölçmedi.

Kimse “yürüyemezsen, konuşamazsan, yemek yiyemezsen kalırsın” demedi.

Yine de öğrendi. Hem de büyük bir ısrarla. Çünkü öğrenme, insanın fabrika ayarıdır. DNA’sına kodlanmıştır.Sınavlar öğrenmeyi başlatmaz; çoğu zaman yönlendirir, daraltır ya da bozar.

Sınavlar neyi sağlar?

Ölçülebilirlik sağlar,

Sistemleri yönetmeyi kolaylaştırır.

Ama şunu da kabul edelim:

Merakı devre dışı bırakır.

“Anladım mı?” yerine “çıkar mı?” sorusunu öğretir.

Hata yapmayı riskli hâle getirir. Oysa hata öğrenmenin bir parçasıdır.

Sonuç olarak sınavla sarmalanmış bir sistemde çocuk şunu öğrenir: “Öğrenmek için değil, geçmek için çalışmalıyım.”

Sınav olmasaydı ne olurdu?

Her çocuk Einstein olmazdı ama şunlar olurdu:

Bazıları daha yavaş ama daha derin öğrenirdi

Bazıları ilgisini erken keşfederdi

Bazıları “kötü........

© Yeni Düzen