Toplumsal algının en çok yanıldığı, dışarıdan bakıldığında en konforlu görünen ama içine girildiğinde adeta bir varoluş mücadelesine dönüşen mesleklerin başında öğretmenlik gelir.

Yaygın bir yanılgı, bu mesleği "yarım gün mesai, üç ay yaz tatili ve güçlü sendikal koruma"üçgenine sıkıştırmaya çalışır. Olayların uzağında olanlar için “bu öğretmenler de hiçbir şeyi beğenmiyor” şikayetleri, aslında sistemin yapısal sorunlarına karşı verilen bir hayatta kalma refleksidir.

Çünkü gerçek resim, dışarıdan görünen o sığ algıdan çok farklıdır. Öğretmenlik, sadece müfredat aktaran bir sıradanlık değil; her sabah sınıf kapısından girildiğinde onlarca farklı rolün eşzamanlı olarak kuşanıldığı, yüksek düzeyde duygusal ve zihinsel emek gerektiren, yıpratıcı bir meslektir.

Arkadaşlarıyla iletişim kuramayan çocuklar artık okullarımızdaki en kalabalık grup oldu. Kendini tanımayan, tanıtamayan, “merhaba”, “günaydın”, “özür dilerim” demeyi bir türlü öğretemediğimiz........

© Yeni Düzen