Günlerdir konunun özünden uzak, kısır bir tartışmanın içinde kıvranıyoruz.

Masumiyet karinesinin ardına saklanarak, birçok alanda yaşanan yozlaşmayı bahane göstererek, demokrasinin ana bekçilerinden biri olan medyayı ortadan kaldırma çabası aslında yaşananlar.

Medya geleneksel olarak 4. Kuvvet olarak tanımlanır!

Yani, yasama, yürütme ve yargıdan sonra demokrasi tesisi yanında, gücü elinde bulunduranları denetlemek gibi hayati bir görevi üstlendiğine vurgu yapılır.

Ancak teknolojinin gelişmesiyle, kuvvetler ayrılığının değiştiği ve bu gücün platform ve algoritmalara teslim edildiği tartışılıyor.

Çünkü siz sosyal medyada dolaşırken önünüze düşenler, aslında kendi özgür seçiminiz değil, şeffaf olarak yönetilmeyen algoritmik düzenin sonucudur.

Doğrudur; sadece geleneksel medya değil, sosyal medya da açık isim ve fotoğrafla insanları, suçları sabitlenmeden suçlu ilan edilebiliyor ve bu mağduriyet yaratabiliyor.

Dahası, medyanın, geleneksel ya da yeni, şeffaf olmayan sermaye yapısı birçok etik sorun yaratabiliyor. Çıkar çatışmasına sebep olabiliyor. Birçok ülke belli meslek örgütlerinin medya üzerindeki hisse paylarını kısıtlayarak ya da tekel yaratmanın önüne geçerek, çok sesliliği korumaya çalışıyor.

Ama biz bunu konuşamıyoruz bile.

Müteahhitlerin ya da turizmcilerin medya sektörüyle neden bu kadar ilgili olduklarını, kumarhane sahiplerinin kaç medya organı olabileceğini sorgulamıyoruz mesela.

Bugün birçok ülke “unutulma hakkı” ile kişisel hakları daha etkin koruma altına almaya çalışıyor.

Yani kişi suçlu bile olsa, cezasını çektikten sonra hayatında temiz bir sayfa açabilir ve hakkındaki suçluluk haberlerini artık kamu yararı taşımadığından sildirebiliyor.

10 yıl önce 1 gr uyuşturucudan mahkum edilmiş bir gencin, cezasına ek olarak bu haberlerin yükünü hayatı boyunca taşımak zorunda bırakılması çok adil bir sonuç değil zaten.

Şu anda mevcut yasalar, mahkeme salonu yanında, aslında mahkeme avlusunda da görüntü alınmasını engelliyor.

Geçmiş yıllarda Yüksek Mahkeme Başkanı’nın medya mensuplarıyla istişare ederek, bunu sadece kamuya mal olmuş önemli haberlerde serbest bırakması gibi örnekler var.

Bugün de uygulanabilecek bir yöntemdir.

Bu uygulama başlı başına, kamuya mal olmuş kişiler ya da kamu yararı barındıran olaylarla ilgili beklentiyi karşılar, ortaya atılan sıradan vatandaşın mağdur........

© Yeni Düzen