Yüksek Feyiz İstiyorsak

Bu satırlar, namaz tesbihatının yüksek feyzinden bahseden cümlelerdir. Namazı kıldıktan sonra hemen arkasındaki dünyaya değer tesbihat Muhammed Aleyhissalatü vesselamın tarikatıdır, nurlu yoludur, ahiretteki sürurudur, ümmetinin huzur reçetesidir. Hazret-i Muhammed’in (asm) velayetinin evradıdır. 

Bu şu demektir: “Nasıl ki risalete inkılab eden velayet-i Ahmediye (asm) bütün velayetlerin fevkindedir. Öyle de, o velayetin tarîkatı ve o velayet-i kübranın evrad-ı mahsusası olan namazın akabindeki tesbihat, o derece sair tarîkatların ve evradların fevkindedir.”

Hazret-i Muhammed’in (asm) velayeti nasıl bütün velayetlerin üstündedir. Çünkü en büyük risalete basamak teşkil etmiştir. İşte o velayetin tarikatı, yani yol kuralları ve hususi virdlerinden ibaret olan namazın arkasındaki tesbihat da, o derece diğer tarikatların evradının üstündedir.

Çünkü değeri, himmeti, hareket noktası, kök değeri yüksektir. Velayet değil, risalet mührü taşıyor.

Bu yüksek nurlar şöyle ifade edilebilir: Toplu yapılan virdleri tadat eden topluluk arasında var olan kenetlenmede nuranî ve hissedilen bir vaziyet vardır.

Kalbi uyanık biçimde namazdan sonra, "Sübhanallah Sübhanallah" diyen birisi, tesbih çektiği zaman, o zikir dairesinin reisi olan Hazret-i Muhammed’in (asm)  rehberliğinde yüz milyonlarca kişinin tesbih çektiklerini manen hisseder. O azamet içinde “Sübhanallah…” der. 

Ardından “Elhamdülillah Elhamdülillah” dediği zaman, yine, o zikir halkasının çok geniş dairesinde bulunan Hazret-i Muhammed’in (asm) yüz milyonlarca müridinin zikrinden tezahür eden azametli bir hamdi düşünür ve kendisi de “Elhamdülillah..” diyerek bu........

© Yeni Asya