Çünkü evlilik, Allah’ın emri, Peygamberimizin (asm) kavli üzere saadetler yumağı bir müessesenin inşa edilmesidir.

Ana babanın duası; gençlerin ise yegâne gailesi, iyi bir eş bulma. 

“İyi bir eş bulma” ideali iyi, hoş, güzel; fakat, aynı zamanda “iyi bir eş olma” sorumluluğunu da dikkatten uzak tutmamak gerekir. 

Siz, ey fâni hayatın bekâya namzet yolcuları! 

Değil mi ki, iyi bir eş olacaksınız; öyle ise, hayatınızda parazit barındırmayın. 

“Erkek hanımına, hanım da beyine sevgiyle baktıklarında Cenab-ı Hak onlara rahmet nazarıyla bakar” ibaresinin ardından, “Erkek hanımının ellerini ellerine alırsa, her ikisinin de günahları parmaklarının arasından dökülür”16 diyor, gönüller sultanı Efendimiz (asm).

Madem öyle; Hz. Ali’nin (ra), “Hoş geçinmek aklın yarısıdır” nasihatinden hareketle, ön yargılı olmayın. Aktarma malûmatlara itibar etmeyin. Allah için görüşün, Allah için konuşun; Allah için sevin, birbirinizi.

Çünkü sevgi, beraber olmanın temel şartıdır.

Bakınız, Bediüzzaman ne diyor:

“Aklı başında olan bir adam refikasına muhabbetini ve sevgisini, beş on senelik fâni ve zahirî hüsn-ü cemaline bina etmez. Belki, kadınların hüsn-ü cemalinin en güzeli ve daimisi, onun şefkatine, kadınlığına mahsus hüsn-ü sîretine sevgisini bina etmeli.”17

Demek ki eşler, birbirlerine fiziği, solup giden güzelliği için değil; huyu, ahlâkı, diyaneti için; ana baba oldukları, eş oldukları için muhabbet etmeli ve birbirlerine yâr olmalılar. 

Kem gözlere, hain bakışlara, câzibedar dostluklara dikkat etmeli; aile kalesinde........

© Yeni Asya