Öylesine yapılmış ki…

Çocukluğuma gittim birden.

Gökyüzü, yıldızlar ve ay…

Ama yapay…

Derken daldım içeri.

Baktım kasada bir adam…

Müşteriler sırada…

Ellerinde vitrindeki tablolar…

Kimse gülmüyor ama…

Bağdat Caddesi gibi yüzler;

Öjeli tırnaklardan, boyalı saçlardan beter…

Kasadaki adam yapay…

Müşteriler dersen öyle…

Girdim sıraya ben de.

Parasını ödeyen çıkıyor.

Sokaklarda tın tın robotlar…

Kimsenin gökyüzüne baktığı yok.

Kokulu gülleri yok ediyorlar.

Ağaçları, kuşları…

Yeşil boyalar, naylonlar…

Et-ekmek kokmasın diyorlar.

Lastik-plastik olmalı…

Elbiseler, çoraplar petrool…

Yumurtalar aynı boy, aynı gram…

Elmalar fabrika çıkışlı…

Diplomalar ânında hazır…

Baktım marketler de tıka tık.

© Yeni Asya